Honderdtwintig woorden. (Monoloog van een fiets).

naamloosvvvOude fiets.

Mijn kleur bevalt mij niet. Ik houd van warme kleuren, geen aardetinten. Ik wil opvallen. Dat lukt niet met mijn roestige karkas. Ooit glom ik. Nu wil ik mij verstoppen. Als ik naast een boom ga staan val ik toch op. Helaas ben ik niet jong, maar oud. Ik ben nog steeds in dienst van de samenleving en zwerf door de hele stad. Het klimaat valt mij zwaar. Ik zou ergens tegen aan willen gaan leunen. Ik heb vaak zadelpijn. Alles kraakt en mijn tanden knarsen. Af en toe maak ik een piepend geluid. Het rode lak valt spontaan van mij af. Het sjouwen wordt mij ook te zwaar. Ik hoor wat sissen. De tweede klapband van vandaag.

2 gedachtes over “Honderdtwintig woorden. (Monoloog van een fiets).

  1. Hoi Gemma dit is echt een van je betere schrijf-erupties 🙂 super hoor, je had me helemaal op het verkeerde ben gezet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s