Normen en waarden.

Op zoek naar een batterij voor mijn horloge, belandde ik even daarvoor in een schoenenwinkel. Op mijn gemak paste ik een paar schoenen. Omdat ik nogal moeilijke voeten heb, valt het meestal niet mee om een paar passende schoenen te kopen. Vanwege mijn steunzolen moet ik schoenen hebben waarvan de binnenzool er uit kan. Dat betekent dat ik al jaren dure schoenen moet kopen, omdat de meeste binnenzolen vastzitten in de schoenen. Vandaag had ik geluk. De binnenzool kon er uit en ze paste prima. Binnen 20 minuten was ik klaar. Dat was nog nooit gebeurd. Ik liep richting de kassa en zag een viertal personen in de rij staan. Net voordat ik mij in de rij wilde aansluiten, liet een jonge vrouw die voor mij stond wat los geld uit haar handen vallen. Onhandig raapte ze het geld op van de vloer. Ook had ze haar handtas in haar handen alsook de schoenendoos. Ze stapte uit de rij, liep richting de zijkant van de toonbank en legde het losse geld op de toonbank neer. Intussen was ik op haar plek gaan staan maar op enige afstand van een jongeman die aan de beurt was. Intussen observeerde ik de vrouw die op een onhandige manier het geld in haar portemonnee wilde doen. Toen dat eenmaal was gelukt, liep ze terug naar de plek in de rij waar ze had gestaan. Ik deed een stap naar achter en liet haar voorgaan.

‘Ik wil wel aansluiten achter in de rij zei ze beleefd tegen mij.’

‘Nee hoor, zojuist stond je voor mij, je bent eerder aan de beurt dan ik.’

Verbaasd gaf ze als antwoord: ‘dank u wel mevrouw, meestal reageren mensen niet zo beleefd als u.’

De jongeman die aan de beurt was, draaide zich om en beaamde wat de jonge vrouw tegen mij had gezegd.

Nu was de vrouw aan de beurt en plaatste de schoenendoos op de toonbank. De verkoopster opende de doos en vroeg aan haar: ‘waar zijn de schoenen die hier in horen te zitten?’

‘Die heb ik zojuist aangedaan, hoorde ik de vrouw zeggen tegen de verkoopster.’

‘U moet eerst de schoenen betalen, mevrouw alvorens u er op gaat lopen, zei de verkoopster vriendelijk tegen haar.’

De jonge vrouw reageerde daarop niet al te vriendelijk en was verre van beleefd. Ze deed de nieuwe schoenen uit en deed ze hardhandig in de lege schoenendoos.

Ze stond op blote voeten vóór de toonbank zag ik. Ik had de vrouw al even daarvoor geobserveerd. Eerlijk gezegd leek ze mij een apart type.

‘Wilt u de schoenen kopen mevrouw, vroeg de verkoopster weer?’

‘Neen, zei de jonge vrouw met een sneer. Ik neem mijn oude schoenen weer mee, die ik achterin de winkel heb uitgedaan.’ Weg was de vrouw op zoek naar haar oude schoenen.

De verkoopster, een paar klanten en ikzelf keken elkaar verbaasd aan.

De beleefdheid van deze vrouw was ver te zoeken.

ImageNadat ik mijn schoenen had betaald liep ik de schoenenwinkel uit en moest weer aan die vrouw denken. In gedachten liep ik richting de parkeergarage naar mijn auto. Onderweg naar huis bedacht ik mij opeens dat ik nog wat vergeten was. Een batterij voor mijn horloge. Ik was al te ver van het stadshart vandaan om nog terug te gaan. Dan maar een volgende keer.

De vrouw had haar normen en waarden even vergeten.

Een gedachte over “Normen en waarden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s