NON FICTIE EN FRICTIE.

Lucia stond in gedachten achter de grenen houten toonbank in de herenmodezaak waar ze werkte. Buiten miezerde het. Er was geen mens te zien. Veel klanten waren nog niet in de winkel geweest, slechts twee. De zoon van de baas was bezig in de etalage.

Het was nu 7 maanden geleden dat moeder haar huilend op de eerste vier traptreden in de hal had aangetroffen. Ze was helemaal overstuur en riep de naam van haar grote liefde. Die namiddag was ze door hem van school opgehaald. Ze kende elkaar nu 4 jaar. Ze had het vreemd gevonden dat hij haar had opgehaald, dat had hij nog nooit gedaan. Het was haar opgevallen dat hij de laatste tijd niet zoveel aandacht meer aan haar besteedde.

Ze had hem ooit ontmoet toen ze zeventien was tijdens een vakantie op een vakantiepark in Ouddorp aan Zee. Vijf jaar lang kwam ze daar om samen met haar ouders in de maand Augustus vakantie te vieren. Jongelui die daar al waren troffen elkaar in het jeugdhonk op het park. Op een dag zag ze hem staan bij een aantal vrienden. Een slanke, knappe jongen die zichzelf graag hoorde praten. Ze vond hem in eerste instantie een opschepper. Hij vertelde over zijn auto die hij ooit van zijn grootmoeder had gekregen omdat ze wegens haar ouderdom er niet meer in kon rijden. Toch had hij ook iets stoers over zich, deed aan veel verschillende sporten, vooral watersport en skiën waar zij ook van hield, dat trok haar in hem aan. Hij behoorde niet tot de gasten van het vakantiepark, maar verbleef een aantal weken in de bungalow van zijn ouders die tegenover het vakantiepark stond had hij haar verteld. In Ouddorp viel voor de jeugd niet veel te beleven, behalve het strand. Het vakantiepark grensde aan de duinen waarachter het strand lag.

Het jaar daarop ontmoeten wij elkaar weer en hij nodigde mij uit om samen, na de vakantie, met hem naar de bioscoop te gaan. Stipt op tijd stond hij met zijn Mercedes voor mijn deur. Het werd een gezellige avond met na afloop een drankje op een terrasje in de stad. Wij bleken niet ver van elkaar vandaan te wonen. Er ontstond na verloop van tijd een band en  werden verliefd. Er  braken tijden aan van feesten en vakanties buiten Europa. Ze had haar ogen uitgekeken in Amerika, Thailand en andere landen die ze samen hadden bezocht en soms ook met zijn ouders die kledingzaken hadden in Nederland en een distributiebedrijf in kleding in Griekenland.

Van huis uit had ze het financieel goed, vader had een topfunctie bij het ministerie van Justitie, maar haar ouders en zij leefde sober ten opzichte van zijn familie. Ze was er snel achter gekomen dat auto’s zijn favoriet waren. Snelle auto’s rijden was een droom voor hem. Hij gaf kapitalen geld uit om accessoires te kopen voor zijn Mercedes. Het vreemdste van alles vond ze dat hij op zijn achterruit een onooglijke sticker had geplakt van een pauw. Hij had iets met pauwen. Soms droeg hij een pet met als applicatie een pauw. Net als zijn oudste broer, werd hij thuis erg verwend. Ze had er moeite mee gehad dat hij zo gemakkelijk zijn geld verkwiste en dat gaf soms frictie. Twee keer per week werkte hij na schooltijd in één van de zaken van zijn ouders. Het toeval wilde dat ze er op een zekere dag ook ging werken. Ze zocht een bijbaan voor een paar uur op de zaterdagen om wat extra geld te sparen voor de vakanties en andere zaken. Net als hij zat ze nog op school. Vandaag was het weer zaterdag. Nadat de twee klanten waren vertrokken had ze slechts aan een klant één lammycoat verkocht.

Ze was ontredderd geweest die bewuste namiddag na schooltijd en had gehuild totdat moeder was thuisgekomen van het winkelen. Marc had haar van school opgehaald met een reden. Na 4 jaar verkering wilde hij zijn vrijheid terug. Dat had hij haar onderweg naar haar huis verteld. Ze had als versteend op de autostoel naast hem gezeten. Met betraande ogen was hij haar achterna gelopen richting haar huis. Over en weer hadden ze gepraat, maar hij was niet te vermurwen. Hij had geen traan gelaten had ze gezien toen hij de voordeur achter zich dichttrok en huiswaarts ging. Dat deed haar nog het meeste pijn. Ze kon het niet begrijpen. 4 lange jaren hadden ze verkering. Zijn woorden hadden als messen door haar ziel gesneden.

De breuk was nu alweer maanden geleden ontstaan. Ze was hem intussen met andere ogen gaan zien en zag hoe hij daadwerkelijk was. De schelven waren van haar ogen gevallen. Een egotripper en  egoïst die vaak aan zichzelf dacht en weinig voor haar over had. Diep in haar hart had ze het geweten, maar verblindt door de liefde had ze het al die jaren verdrongen. Hoe vaak had hij haar niet gevraagd om naar hem toe te komen. Hij wist dat ze nog geen rijbewijs had en alles met het openbaar vervoer moest doen. Ze had het voor hem over. Daarentegen zocht hij soms excuses om haar niet te hoeven ophalen. Ze omhoog richting Marc, die slanke jongen met z’n krullende haar. Ooit was ze op hem verliefd geworden en hij ook op haar. Hij was nog steeds bezig in de etalage om een etalagepop te voorzien van een leren colbert. Een verwend kind had ze hem gevonden. Hij nam met minder geen genoegen had hij ooit tegen haar gezegd. Natuurlijk had hij ook zijn goede kanten, maar de negatieve karaktertrekken namen uiteindelijk toch de overhand. Zelf was ze ook veranderd hadden haar ouders haar gezegd en was ze niet meer zo naïef als voorheen. Haar moeder had haar ooit gewaarschuwd. Lucia Marc is trots en ijdel. Zijn auto is zijn alles en jij komt op de tweede plaats.

Ondanks dat hun liefde voorgoed voorbij was, was het geen probleem voor haar om nog met Marc samen te werken, ze werkte nu al anderhalf jaar met hem, maar sinds kort was er toch iets veranderd. Hij had een nieuwe vriendin gevonden had hij tegen haar gezegd, terwijl hij ooit zei dat hij voorlopig vrij wilde zijn na hun relatie. Ze had haar bedenkingen. Ze wist het nu zeker, het meisje had hij al ten tijde dat ze nog samen waren. Ooit was hun relatie een sprookje, dat na 4 jaar als een zeepbel uit elkaar spatte.

De middag duurde lang er kwamen geen klanten meer binnen. Het begon harder te regenen. Tijdens wat lichte werkzaamheden in de zaak had ze hem zo af en toe geobserveerd. Op hetzelfde moment veranderde iets in haar en kreeg ze een hekel aan die arrogante Marc. Ze wilde het liefste nu meteen naar huis en voelde zich onbehaaglijk. Zoals gewoonlijk zou Marc als laatste de winkel sluiten. Even voor sluitingstijd liep ze de winkel uit, stapte op de tram en ging op weg naar haar ouderlijk huis. Ze had zojuist besloten om ander werk te gaan zoeken. Een waterig zonnetje scheen door het vensterglas van de tram naar binnen en verwarmde haar gezicht. Het deed haar goed. Er lag een nieuwe toekomst in het verschiet.

Gemm@

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s