IN DE LUISTERSTAND

imagesCA1YZHRP

‘Daar heb je haar weer, die “praatgrage” buurvrouw, mompel ik.’

Ze komt mij tegemoet. Wat moet ik nu doen? Zonder mij te bedenken loop ik een dichtstbijzijnde winkel binnen met stellages die vol staan met dierbenodigdheden. Eigenlijk heb ik hier niets te zoeken, het is een vlucht om buurvrouw Annie te ontlopen. Ik loop voorbij de eerste stellage, draai mij om en ik zie dat Annie door het etalageraam naar binnen gluurt. Heeft ze mij soms gezien vraag ik mij af? Opeens zie ik dat ze de winkel binnenkomt.

Ik wil haar niet zien en loop naar een verkoper toe die bezig is met de verzorging van zijn vogels. Plotseling sta ik voor hem. Door mijn onverwachte aankomst schrikt hij, zie ik. De man stamelt en vraagt: ’kan ik u misschien ergens mee helpen mevrouw?’

‘Doet u mij maar een parkiet!’

Hij glimlacht om mij grappige antwoord. Ik kijk nogmaals om mij heen en zie dat Annie in mijn nabijheid is. Ik heb geen zin om met haar te praten en al haar onzinnige verhalen aan te horen. Haar roddels ben ik meer dan zat. Onderweg naar de buurtsuper zag ik haar. Nu heb ik een dilemma, waar moet ik nu heen nu ze in aantocht is. De verkoper staat mij nu in de weg en aan de rechterzijde van het gangpad staan diverse dierenartikelen. Links van het gangpad passeert ze mij elk moment.

‘Welke kleur parkiet zoekt u eigenlijk mevrouw, onderbreekt de verkoper mijn gedachten?’

‘Alvorens ik een parkiet koop heb ik eerst een vogelkooi nodig mijnheer?’

‘Natuurlijk mevrouw, loopt u maar met mij mee?’

Vrijwel direct loop ik achter de man aan het linker gangpad in en botst ik bijna tegen Annie op.

Oh nee, denk ik, daar heb je haar!

Onze blikken treffen elkaar en Annie zegt: ‘Hallo Thea, wat een toeval dat ik je tref in de dierenwinkel. Zoek je een huisdier?’

Ik voel een boosheid bij mij opkomen en zeg: ‘je bent wel erg nieuwsgierig en dat is nog zacht uitgedrukt. De verkoper is voor mij op zoek naar een vogelkooi.’

Oeps, wat heb ik nou tegen haar gezegd en maak aanstalten om de verkoper achterna te lopen.

‘Wat leuk Thea, zal ik met je meelopen?’

‘Eh, nee Annie dat hoeft niet!

Ik loop weg en Annie volgt mij.

Bij de verkoper aangekomen vertelt hij mij dat een kooi met horizontale spijlen het beste is voor een parkiet omdat de vogel van klimmen houdt.

‘Dat klopt Thea, zegt Annie, die de verkoper in de reden valt als ze net is gearriveerd.’

‘Hoort deze mevrouw bij u, vraagt de verbaasde verkoper aan mij?’

‘Nee mijnheer, deze vrouw is mijn buurvrouw en ik kwam haar per toeval tegen, lieg ik.’

‘Weet je dat ik vroeger ook een parkiet heb gehad, ratelt Annie door. Op een dag lag hij dood in zijn kooi.’

Ik ben het gekwebbel van haar zat en val haar direct in de reden: ‘Ik heb genoeg van al jouw “prietpraat” Annie, waar bemoei jij je eigenlijk mee?’

Ik zie dat ze mij beteuterd aankijkt en meteen wegloopt richting de uitgang van de winkel.

‘Ziezo, die ben ik kwijt, mompel ik.’

‘Zei u iets mevrouw, vraagt de verkoper?’

‘Eerlijk gezegd zie ik van de aankoop af, mijnheer!’

Zijn mond valt open van verbazing en hij plaatst de vogelkooi terug in de stellage. Ik voel mij ongemakkelijk in deze situatie en loop zo snel als mogelijk de dierenwinkel uit, een verbaasde verkoper achter mij latend.

Ziet ik het nu goed! Daar staat Annie nog steeds voor de dierenwinkel. Snel passeer ik haar. Stel je voor dat ze mij weer lastig valt met al haar vragen. Tijd voor de buurtsuper heb ik niet meer en ga  eindelijk huiswaarts.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s