RESPECT(LOOS).

In de plaatselijke pub ‘het doelpunt’ volgen voetbalsupporters een voetbalwedstrijd op een groot beeldscherm.

Deze avond speelt hun A-team uit Biggenkerke tegen FC de kopstoten uit Zwammerdam.

‘Wat een dombo is die scheidsrechter en waarom fluit hij nou, roept Koos verbolgen?’ Hij springt omhoog vanuit zijn eiken stoel, die achterover op de planken vloer valt. Van schrik stoot hij ook zijn fluitje bier omver. Het kostelijke vocht sijpelt over de tafel en druipt over de witte sportschoenen van een klant die aan zijn tafel zit.

‘Wat doe je nou kerel, kijk mijn nieuwe sportschoenen eens, die zijn nat van het bier? Moeder de vrouw zal daar niet blij mee zijn als ik thuiskom en mijn sokken zijn ook nat. Dat zal lekker stinken!

Er klinkt een luid gefluit bij een bijna doelpunt. De supporters staan gelijktijdig op vanuit hun zitplaatsen, om even later weer te gaan zitten. ‘Daar fluit hij weer die zak tabak, krijst Pietje, die op een barkruk de wedstrijd volgt en net een teug neemt van zijn pul bier.’ Zijn billen hangen als hamlappen over zijn barkruk ziet zijn maat die naast hem op een barkruk zit. Onverwachts laat Pietje een boer.

‘Gatver, wat stink jij uit je mond man; wat voor tandpasta gebruik jij eigenlijk?

‘Even dimmen maat! en hij laat weer een boer waardoor hij gaat hikken.

‘Wij pikken het niet langer meer, weg met die scheids joelen enkele stamgasten.’

‘Zeg Jan, die onverwachts met zijn vuisten op tafel slaat, kijk je uit voor mijn inventaris die moet nog langer mee dan vandaag? Het hout kraakt.

‘Kap nou even met je hikken man, ik krijg er de zenuwen van, zegt zijn maat weer.’ Maar het hikken blijft. Hij geeft hem een paar ferme klappen tussen zijn schouderbladen, waardoor Pietje van zijn barkruk valt.‘Kolere maat, wat doe je nou?’

‘Mot dat gekrakeel nou schreeuwt Ton die achterin de pub zit tegen Pietje en zijn maat. Jullie verstoren de wedstrijd.‘Zal ik even komen?’

De supporters zitten op het puntje van hun stoelen. De tafels staan vol met flessen bier, lege glazen met hier en daar een uitgekauwd vel van een Duitse harde worst. Sommige rood wit geruite, kleedjes liggen schots en scheef op de tafels, die de vorige avond waren gewassen en gestreken door de vrouw van Sjaak.

‘Kijk die lange Appie eens van FC de kopstoten. Hij haakt voor de tweede keer pootje bij onze Niek en met een pijnlijk gezicht strompelt hij nu naar de zijlijn, zegt Koos weer.’ Hij ziet dat iemand van de EHBO hem te hulp schiet.

Er galmt een boe-geroep door de pub. De wedstrijd gaat  weer verder. Iedereen zit verhit aan het beeldscherm gekluisterd. De onrust blijft, tot aan het laatste fluitsignaal.

Met een eindstand van 0-0 verlaten de gasten rumoerig de pub. Sjaak kijkt met afgrijzen naar zijn inventaris. Hij strijkt door zijn grijze haar en mompelt: ‘Goddank, nog twee jaar dan sluit ik de Pub en ga ik met mijn vrouw Bep eindelijk met pensioen.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s